Laden...

Doneer!

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

banner-fixed.jpg

Mara Leiden

Albanië januari 2020

10-01-2020

Op vrijdag 10 januari hadden wij de eerste vlucht vanaf Schiphol naar Tirana, Albanië. Om 10.00 uur zijn wij geland en we zijn vervolgens gelijk doorgegaan naar de Nederlandse ambassade. Daar hadden we een afspraak met Petra Heylen, deputy ambassador van Albanië, en Aida Lahi, senior policy advisor. Hier hebben wij het een en ander geleerd over de Albanese cultuur en informatie gekregen over de aardbeving van afgelopen november. Het werd gelijk duidelijk dat dit land nog ver achterloopt in de ontwikkeling, en dat ijavascript:void(null);s door de aardbeving alleen nog maar erger geworden.
Aan het eind van de middag zijn we de stad in gegaan om een lokale simkaart aan te schaffen en zijn we erachter gekomen dat alle Albanezen onwijs verwelkomend zijn en ons bij alles hulp aanbieden. Ook kwamen we er al snel achter dat koffie hier het belangrijkste levensmiddel is. Koffie wordt overal, op elk moment van de dag genuttigd.

Picture2.png

11-01-2020

Op de tweede dag van onze reis werden we om 9.00 verwacht bij Fndjavë Ndryshe zodat we ons plan voor de week konden samenstellen. We bespraken ons budget en de mogelijkheden die we daar mee hebben. In overleg hebben we besloten dat op dit moment de meeste hulp nodig is bij families die door de aardbeving hun huis zijn kwijtgeraakt en hierdoor in de buitenlucht slapen. We besloten om te investeren in een aantal container homes. Deze lijken op een soort bouwkeet en hier kan een familie in wonen. Vervolgens zijn we met een busje vol vrijwilligers voedselpakketten gaan uitdelen bij arme gezinnen die door de aardbeving in tenten slapen. Sommige van deze tenten zijn niet waterdicht voor de regen, waardoor de families snel ziek worden. Een van de families zullen wij niet snel vergeten: het huis van deze familie lekte al jaren waardoor de kinderen altijd ziek zijn van schimmels en allergische reacties. Fundjavë heeft een van de jongetjes in het verleden een bril gegeven omdat hij slecht zicht heeft. Alle families waar wij voedselpakketten hebben uitgedeeld waren erg emotioneel en zeiden stuk voor stuk "God bless you".

Picture3.png

12-01-2020

Vandaag zijn we om 8.30 in de auto gestapt. Onderweg naar Lagjia E Re hebben we Alesia en Gea van Fundjavë Ndryshe opgehaald en zijn we container homes gaan bekijken. We hebben gesprekken gevoerd met Ganti, de man die dit project coördineert. Tijdens de aardbeving van november was hij aanwezig in Durres, waar het epicentrum van de beving was. Daar heeft hij direct met families gesproken die dakloos zijn geworden, waardoor hij ons nu exact kan vertellen welke families een container home dringend nodig hebben. Samen met hem en een man die de container homes bouwt, hebben we twee container homes ontworpen waarmee we twee families een dak boven het hoofd kunnen bieden.
Nadat we Alesia en Gea hadden afgezet, zijn we doorgereden naar de markt, oftewel 'tregu', in Medreseja. Hier kochten we kilo's groente, ui, specerijen, aardappels, rijst, pasta, suiker en zout voor de voedselbank. De Nederlandse ambassade had ons de contactgegevens van een stel hier gegeven, Fred en Wilma, waarna Fred ons doorverwees naar Blerta. Blerta runt een lokale voedselbank voor zo'n 50 Roma gezinnen. We zijn langsgegaan bij twee families. Het grootste probleem onder sommige van deze gezinnen is alcohol en drugs. Dit was wederom bizar om te zien. Een meisje van 20 is bijvoorbeeld al 2 keer getrouwd, en haar huidige man zit in de gevangenis. Na jarenlang drugsverslaafd te zijn geweest, gedwongen door haar man, is ze nu bezig met afkicken, maar daardoor is ze depressief. Het probleem hiervan is, is dat haar familie te arm is om antidepressiva te kopen. We gaven de families voedselpakketten, en het meisje van 20 werd door Blerta wat geld toegestopt om de medicijnen ervan te kopen. Het was een emotioneel moment, zowel voor het meisje, als voor ons en Blerta.

Picture4.png

13-01-2020

Vandaag hadden we om 8.30 uur afgesproken met Orgesti en Alesia op het kantoor van Fundjave Ndryshe. Hier hebben we besproken in welke container homes we zouden willen investeren. We hebben het budget voor ofwel een grote container zonder badkamer, of een kleine container, maar die zou wel voorzien zijn van een badkamer met douche en toilet. Omdat we willen dat de families er op lange termijn profijt van hebben, hebben we ervoor gekozen om 2 container homes aan te schaffen, zodat we twee verschillende families een dak boven het hoofd kunnen bieden.
Vervolgens hebben we 6 families bezocht in Eminas, een dorpje in de bergen dat erg zwaar getroffen is door de aardbeving. De ene familie leefde in nog ergere omstandigheden dan de andere. Als we dachten dat we het ergste al hadden gezien, bleek de volgende familie er nog erger aan toe te zijn. De container homes worden deze week nog gebouwd zodat de families gelijk kunnen intrekken. Donderdag gaan we terug om bij de families te kijken en hen het goede nieuws te brengen. Als het goed is staat een van de containers dan al, en kan de eerste familie haar intrek nemen.

Picture5.png

14-01-2020

Vandaag was onze mooiste dag in Albanië tot nu toe. Via de ambassade kregen we het contact van de Nederlandse Fred. Via hem zijn we in contact gekomen met Sajmiri uit Burrel. Om 8.00 uur zaten we in de auto richting de bergen. Het was een lange rit, maar het was prachtig. Zo hebben we het mooie landschap van Albanië ook nog een beetje kunnen verkennen. De omgeving was prachtig en de natuur was adembenemend.
Eenmaal aangekomen bij het kinderhuis van Sajmiri en Carla, kregen we een rondleiding door het gebouw. Dit gebouw heeft Sajmiri met zijn team vrijwilligers helemaal opgeknapt tot een kindvriendelijke opvanglocatie. Elke dag fungeert het kinderhuis als een soort dagopvang voor zwaar autistische en gehandicapte kinderen. De kinderen leven in extreme armoede en de ouders kunnen niet dagelijks de gepaste zorg bieden. In het kinderhuis van Sajmiri en Carla krijgen ze les en spelen ze met elkaar. Ze leren lezen en schrijven en doen elke dag leuke dingen. Ook krijgen ze elke dag twee keer een warme maaltijd zodat ze met een gevulde buik weer naar huis gaan om 15.00. Daarnaast worden de verjaardagen van alle kinderen met een feest gevierd. Elke maand worden alle verjaardagen van die maand met taart, koekjes en fruitsap gevierd, voor de kinderen natuurlijk geweldig.
Voordat we weer vertrokken richting Tirana hebben we boodschappen gedaan voor twee weken. De hele voorraadkast hebben we volgepropt met voedsel voor alle kinderen en vrijwilligers. Ook hebben we slingers en kaarsjes gekocht voor de verjaardagen van de kinderen, om deze dagen nog vrolijker te maken.
Naast het runnen van het kinderhuis zet Sajmiri zich ook in voor de armoede onder de inwoners van Burrel. In het afgelopen jaar heeft hij al ruim 85 huizen gebouwd voor arme mensen. Hij krijgt veel steun van Nederland via de stichting Hope for Albania. Hij wil nog veel meer huizen bouwen en de veiligheid rondom Burrel blijven verbeteren.
Sajmiri heeft ons wel tien keer gezegd dat we bij hem konden slapen, douchen en mee-eten, en als we nog geen plannen hadden gehad voor de volgende dag, hadden we dat absoluut gedaan. Dit stel is zo onwijs goed en heeft het hart op de beste plek mogelijk zitten. Met tranen in onze ogen zijn we weggereden uit Burrel. Het was zo mooi om te zien dat er nog zulke goede mensen bestaan die iedereen voor zichzelf plaatsen. Wij zullen deze dag nooit vergeten. Deze prachtmensen hebben een ongelofelijke indruk op ons gemaakt!

Picture6.png

15-01-2020

Vandaag hebben we om 09:00 afgesproken met Wilma bij een Spar langs de snelweg onderweg naar Elbasan. We kennen Wilma en haar man Fred via de Nederlandse ambassade. Ze wonen al 11 jaar lang in Albanië en werken aan verschillende projecten. Wilma is psychiatrische verpleegkunde en heeft zich 10 jaar geleden volledig ontfermd over het psychiatrisch ziekenhuis in Elbasan. Onderweg vertelde ze toen ze voor het eerst ging kijken in het ziekenhuis, de patiënten naakt over de grond rolden, alleen maar aan het schreeuwen waren en op de grond hun behoeftes deden. De patiënten waren hun persoonlijkheid verloren en hadden geen eigenwaarde meer. Als Wilma vroeg wat ze wilde drinken, konden ze alleen maar zeggen 'kies jij maar'. Wilma heeft ervoor gezorgd dat de rust terugkeerde bij de patiënten. Het hele gebouw is opgeknapt, de patiënten kregen kleding, schoenen, een eigen bed, deken en een eigen locker met een tandenborstel en tandpasta. De patiënten kunnen nu 2x per week douchen en hun bed wordt 2x per week verschoond. Daarnaast is de tuin helemaal opgeknapt en mogen de patiënten ook af en toe naar buiten. Elke middag worden er activiteiten georganiseerd; ze gaan tekenen, potten beschilderen, knutselen en vrijwel elke dag wordt er aan Zumba gedaan. Ze vinden het helemaal geweldig en wij hebben ook heel enthousiaste mee gedaan. Op dit moment is Wilma bezig ervoor te zorgen dat de patiënten hun eigen kleding krijgen, ze lopen nu nog in gevangeniskleding (vrouwen oranje pakken en mannen blauwe pakken). Op de manier kunnen de patiënten  door hun kleding een eigen persoonlijkheid creëren.

De diagnoses van de patiënten verschillen enorm, maar wat ons opviel was hoe ontzettend lief de meesten waren. De vrouwen konden zelfs niet stoppen met onze handen vastpakken, knuffelen en kusjes op onze hand geven. Drie keer per dag krijgen de patiënten een stevige maaltijd.

De meesten patiënten vinden muziek heel leuk, dus regelmatig wordt de radio aangezet. Wij hebben met het geld van onze donateurs voor 3 maanden wasmiddel gekocht. Hier hadden ze geen geld voor, waardoor de kleding die ze naast de gevangeniskleding hebben, niet gewassen kon worden. De andere kleding en het beddengoed gaat naar een lokale wasserette. Vanaf vandaag zullen de wasmachines weer gebruikt worden en door het wasmiddel kunnen de patiënten hun eigen kleding gaan dragen.

Picture7.png

16-01-2020

Vandaag zijn we weer met Orgesti richting Eminas gereden. Hier waren we op dag 4 ook om de families uit te kiezen voor wie wij een container home zouden laten bouwen. Daar aangekomen werden we zo warm onthaald. We bezochten beide families aan wie wij een container home hebben geschonken. De eerste familie kwam met open armen op ons af rennen en was door het dolle heen. Ze begonnen ons gelijk te knuffelen en in het Albanees “God bless you” te zeggen. De vrouw was de eerste keer dat we hen zagen ook enorm enthousiast, waar haar man toen wat terughoudender was. Vandaag was hij echter minstens zo uitgelaten als zijn vrouw. Ze hadden zelf eten gemaakt voor ons als een soort traktatie voor ons. Het smaakte echt precies zoals een oliebol! Hun huisje was al bijna af, en ze zouden er die avond waarschijnlijk al in kunnen slapen. We hebben er ook nog veldbedden en dekens bij gegeven, zodat ze ook niet meer op de grond te hoeven slapen. Het was zo fijn om te zien dat we deze familie hebben kunnen helpen en hun oprechte blijheid en dankbaarheid te zien. Bij het afscheid kregen we van de man allemaal nog een bloem in onze handen gedrukt om ons nogmaals te bedanken.
De tweede familie was een stuk emotioneler. Toen we hen begroeten waren ze eerst wat verlegen en we hadden het idee dat ze zich een beetje schaamden. Toen we vervolgens een foto met de hele familie wilden maken brak de moeder des huizes in tranen uit. Ze vertelde dat er nog nooit iemand was langsgekomen na de aardbeving om te vragen hoe het met hen ging, laat staan ze een huis te geven. Dit vulde ons hart natuurlijk meteen, omdat hieruit haar dankbaarheid naar ons bleek. We kregen zoveel stevige knuffels en “God bless you” mee, en zullen deze familie ook nooit vergeten. Wat een mooie mensen… Albanië heeft ons hart gestolen!

Picture8.png

Wij hebben een prachtige week gehad in het mooie Albanië en zullen deze week nooit meer vergeten. Wat een mooi land, maar het kent nog zoveel armoede. Hier zullen wij ons voor blijven inzetten. Wij willen onze lieve donateurs bedanken voor het mede mogelijk maken van deze onvergetelijke reis. De families in Eminas en Tirana, de kinderen in Burrel en de patiënten in Elbasan zijn jullie ook onwijs dankbaar!