Laden...

Doneer!

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

banner-fixed.jpg

Mara Leiden

Albanië 2017

Leiden, 19 juni 2017

Vanochtend zijn Stijn van Maurik, Lieve van der Lande en ik, Caroline Wesselman, terug gekomen van een turbulente week in Albanië. Het duizelt ons nog helemaal van de dingen die we hebben gezien: de armoede, de honger, de corruptie en de dankbare gezichten.


Maandag 12 juni – Ambassade, Tirana

Omdat we de goedkoopste vlucht hadden, vlogen we maandag om 05.50 uur. Dit betekende dat we om half drie ’s nachts de trein hadden en niemand meer dan één uur had geslapen. Vermoeid kwamen we iets na 09.00 uur aan in Tirana. Hier huurden we een auto waarmee we naar het hotel gingen. Na een uiltje geknapt te hebben, besloten we te pinnen en te tanken alvorens richting de Nederlandse ambassade te vertrekken – ons programmapunt van die dag. Vlak na de lunch gingen we naar de ambassade, alwaar we het programma voor de week besproken en wat over de Albanese cultuur te horen kregen. De ambassade had een selectie van organisaties die we zouden kunnen helpen voor ons gemaakt, met enkelen hadden we al contact gehad maar zij waren niet allemaal even duidelijk in hun communicatie naar ons. Samen stelden we dus een plan op met wat wij wilden en hoe veel dagen we overal zouden spenderen. De ambassade zou met de organisaties bellen.


Dinsdag 13 juni – Fundjavë Ndryshe, Tirana

Om 09.00 uur werden we opgehaald door Shkelzen van de stichting Fundjavë Ndryshe (of wel: ‘ander weekend’); een stichting die nog geen twee jaar bestaat en nu al in vier verschillende Albanese steden gevestigd is. Omdat de stichting nog maar zo jong is, kan zij geen subsidies aanvragen bij de Verenigde Naties en van de Albanese overheid krijgt ze ook geen steun. De stichting dankt haar voortbestaan dus aan de financiële steun van particulieren en van sommige bedrijven – en aan de inzet van haar honderden vrijwilligers. Niemand die bij Fundjavë betrokken is, ontvangt geld voor haar/zijn inzet. Zelfs het, zo goed als fulltime, bestuur doet alles gratis. Met Shkelzen hebben we de projecten besproken en besloten dat we voedselpakketten rond zouden brengen. Samen gingen we naar een supermarkt om voedselpakketten op te halen en af te rekenen. Zo’n voedselpakket bestaat uit lang houdbaar, voedzaam eten en kost ongeveer €80,-; gezinnen kunnen er minstens een maand van leven (afhankelijk van de grootte van het gezin). De acht gezinnen waar we langs gingen, varieerden van vier tot twaalf gezinsleden in huisjes met maximaal drie kamers – vaak zonder stromend water en soms zelfs zonder elektriciteit. Waar we erg van schrokken was dat bij het tweede gezin een groot deel van de tanden van de moeder uit waren gevallen; ze was zwanger en had hierdoor een calciumtekort. Een van de gezinnen woonde met negen mensen (twee ouders, zeven kinderen) in een hele kleine oude koeienstal in de tuin van de ouders van de moeder. Hun huis in hun eigen dorp was overstroomd en de overheid weigerde financiële steun te bieden. Verder zijn we bij een gezin met een blinde man en twee blinde kinderen geweest, een gezin met een dochter met het syndroom van down en een gezin met een autistische dochter. Wat opmerkelijk is, is dat deze op de ene of andere manier beperkte mensen ondanks een last voor de familie ook een inkomstenbron zijn: dankzij hen krijgt een gezin een uitkering van de overheid.


Woensdag 14 juni – Fundjavë Ndryshe, Durrës

Vandaag gingen we met de mensen van Fundjavë naar Durrës, een kustplaatsje een uur rijden van Tirana. Hier zouden we wederom voedselpakketten uitdelen en we zouden langs een huis gaan dat door Fundjavë gebouwd werd, om te kijken of we hier ook bij wilden helpen. Na voedselpakketten gekocht te hebben in Tirana, vertrokken we naar Durrës. Hier kregen we eerst het huis te zien. Opgebouwd vanaf niets om een veilige omgeving voor de kinderen te creëren zodat zij zich – als uitblinkende leerlingen – op hun school kunnen focussen. Het hele huis was al gebouwd, alleen de ramen, buitendeur en het stucwerk zat er nog niet op. Wij hebben toen rond de €800,- betaald zodat de buitenkant af gemaakt kon worden. Na het huis gingen we de stad in om zeven gezinnen te verblijden met een voedselpakket. Wederom waren er drie gezinnen met zieke gezinsleden: één gezin had een darmziekte, een ander gezin een autistische zoon en het derde gezin een tante die haast niet kon lopen door een verkeersongeluk. Weer was de armoede schrijnend en de verhalen verdrietig – een vrouw die haar leven vreesde omdat haar aan heroïne verslaafde man zomaar het huis binnen kon vallen, een man die door zijn familie was verstoten wegens een ruzie, een vrouw die door haar man werd mishandeld, een gezin dat met zijn zessen op acht vierkante meter leefde en sliep.


Donderdag 15 juni – Fundjavë Ndryshe, Durrës (de bergen van) Tirana

In de ochtend vroeg zijn we naar het huis in Durrës gereden om een uurtje te helpen stuken. Dit is minder makkelijk dan het lijkt. Daarna vertrokken we weer richting Tirana om boodschappen te doen. Een vrouw die net van een drieling was bevallen had zich namelijk bij Fundjavë gemeld. Voor haar hebben we babyinkopen gedaan in een winkelcentrum; melkpoeder, flesjes, kleertjes, luiers, speeltjes en veel meer. Dit en een envelopje met geld om de ziekenhuiskosten te helpen dekken, hebben we met een feestelijke taart aan haar gegeven. Ze moest een klein traantje wegpinken en was ons erg dankbaar voor onze gift die bij elkaar wel €300 waard was. In de middag reden we richting de bergen om een zwangere koe op te halen. Deze hebben we voor €1.500,- gekocht om aan een gezin te schenken. Het gezin zou eigenlijk een jaar geleden al een koe krijgen van Fundjavë, maar de geldschieter had zich toen teruggetrokken. Dat ze de koe nu (als verrassing) van ons kregen maakte ze zichtbaar gelukkig, ze hebben tientallen zegeningen over ons uitgebracht en straalden van geluk. We kregen zelfs een zak pruimen cadeau. Het deed ons goed om te zien hoe blij je mensen met een koe kan maken. Als een gezin van Fundjavë een koe krijgt, proberen ze een zwangere te geven. Het kalfje van de koe gaat dan weer naar een volgend gezin en zo gaat het door.


Vrijdag 16 juni – Dora E Ngrothë, Tepelenë

Na meer dan drie uur rijden kwamen we aan in een stadje in het zuiden van Albanië: Tepelenë. Hier wachtte Gjon op ons in een benzinestation vlakbij het centrum voor gehandicapte kinderen waar hij de directeur van is. Na ons op koffie getrakteerd te hebben en ons onze toegangsbewijzen voor ‘Miss Albania 2017’ te hebben overhandigd, gaf hij ons een kleine rondleiding door het geheel lege centrum – hij vertelde ons dat de kinderen een dagje naar het strand waren. Het centrum was wel erg opgeruimd en alle schriftjes waren onbeschreven, waardoor we begonnen te twijfelen aan zijn verhaal. Gjon had al een plan voor ons gemaakt en na de rondleiding gingen we naar de supermarkt om voedselpakketten ter waarde van €10,- per stuk op te halen. Veertig pakketten dit keer. Deze hebben we naar een opslagruimte in de school gebracht waarna we bij Gjon gingen lunchen. Hij wilde het erbij laten voor die dag maar wij wilden de pakketten nog rondbrengen om zeker te weten dat ze goed terecht kwamen. Hier had Gjon duidelijk niet op gerekend en mopperend vertrokken we om pakketten af te leveren. Bij huis nummer vier kreeg Gjon schreeuwende ruzie met de overbuurman, waarna wij bij een van Gjons mannetjes in een auto zijn gezet om nog twee huizen te bezoeken. Ineens was het klaar – we hadden nog geen twaalf pakketten rondgebracht – en werden we door het mannetje naar ons hotel gebracht. Uiteraard betaald door Gjon. In de avond moesten we terug in Tepelenë zijn voor de Missverkiezing. Hier werden we aan twee Albanese studentes gekoppeld die duidelijk de missie hadden gekregen om Stijn te versieren. Erg grappig voor Lieve en mij. Na de Missverkiezing was Gjons mannetje ons wederom op aan het wachten om ons naar ons hotel te escorteren.


Zaterdag 17 juni – Dora E Ngrothë, Tepelenë

Gjon gaf ons nog een rondleiding door het centrum voor gehandicapte kinderen en liet ons foto’s zien. Uit deze foto’s bleek het centrum niet alleen voor kinderen te zijn, maar ook voor gehandicapte volwassenen. Helaas was er wederom niemand in het centrum – nu omdat het zaterdag was. De foto die we te zien kregen zagen er erg oud uit, we konden niet beoordelen of dit was omdat de foto’s oud waren of omdat de technologie en de mode in Albanië dusdanig ver achterlopen dat de foto’s slechts oud leken. Gjon vroeg ons om hem €350,- cash te geven zodat hij lijsten kon kopen om de door gehandicapten gemaakte puzzels in te lijsten. Hoewel Stichting Mara Leiden vorig jaar ook al €1500,- voor lijsten aan hem had gegeven (en lijsten €4,- per stuk kosten) voelden we ons dusdanig slecht op ons gemakt en wilden we zo graag weg dat we hem het geld hebben gegeven en meteen daarna de auto hebben gepakt om naar Sarandë te rijden. We hebben meteen de Nederlandse ambassade een bericht gestuurd om te zeggen dat we Gjon en zijn organisatie niet vertrouwen. In Sarandë wachtten twee jongens van Fundjavë op ons en toen we hen het verhaal over Gjon vertelden, dachten ze ook dat het niet klopt. Ze zeiden wel zeker te weten dat er sprake is van corruptie toen we vertelden dat Gjon in de gemeenteraad zit.


Zondag 18 juni – Fundjavë Ndryshe, Tirana

Onze laatste dag in Albanië hebben we een donatie van €1.000,- aan Fundjavë gedaan, opdat zij iemand kunnen helpen een prothese aan te schaffen. Helaas is zo’n project van te lange duur om voor ons te kunnen volgen. In de middag hebben we de bunker van Tirana bezocht: een waar toeristisch hoogtepunt. Tijdens het communistisch bewind is dit ondergrondse ‘kasteel’ door dictator Enver Hoxha gebouwd zodat de hoogste tweehonderd overheids- en legerfunctionarissen in de bunker konden schuilen.


Maandag 19 juni – naar huis

Om 09.15 uur vertrokken we weer naar huis. Het was een bizarre reis die ons veel heeft doen beseffen over de welvaart waar wij in zijn opgegroeid. We kijken er nu al uit om meer mensen te helpen tijdens de volgende reis.