Laden...

Doneer!

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

banner-fixed.jpg

Mara Groningen

Albanië 2017

Dag 1: maandag 20 november

Op maandag kwamen wij aan in Prishtina, waar wij ons busje hebben opgehaald en hierna zijn wij direct doorgereden naar Tirana.

 

Dag 2: dinsdag 21 november

Op de tweede dag zijn wij in de ochtend naar het CAF (Children are the Future) kantoor gegaan. Hier hebben wij Anila en Grizelda ontmoet. Wij hebben ter voorbereiding van onze reis contact gehad met Anila, met haar hadden wij afgesproken dat zij zou zorgen dat alle spullen die wij wilden doneren al klaarlagen op het kantoor. Dit leek ons de meest effectieve manier van werken, aangezien wij dan konden zorgen dat de spullen aankwamen op de scholen. Na de kennismaking en het inladen van het busje zijn wij vertrokken naar Elbasan, een stad in de buurt van Tirana waar de eerste school zich bevond: The Europe School. Op deze school zijn wij langs verschillenden klassen geweest en hebben wij een vergadering gehad met de student board. Wij hebben gezamenlijk met hun onze donaties uitgepakt, waaronder een audiosysteem met bijbehorende microfoon.

Na ons bezoek aan de eerste school zijn wij doorgereden naar de school genaamd Ali Agjahu. Hoewel sommige scholen die wij bezocht hebben al vaker door andere Stichting Mara’s waren bezocht, was dit een nieuwe school. Hier hebben we een klas bezocht en ook hier weer onze donaties samen met hun uitgepakt, waaronder een groot kopieerapparaat. Na het bezoek aan de klas hadden wij nog tijd om een volleybalwedstrijd te spelen met de kinderen en leraren.

 

Dag 3: woensdag 22 november

Ook deze ochtend zijn wij op tijd vertrokken naar het CAF-centrum. Na het busje weer ingeladen te hebben zijn wij weer richting Elbasan gegaan naar de school: Abdyl Paralloi. Hier hebben wij eerst een uitgebreid gesprek gehad met de directeur van de school.

Zij vertelde ons over de projecten die zij samen met CAF hebben ondernomen en de problemen die zij op haar school ondervindt. Het meest vooraanstaande probleem dat de school op dit moment had was een enorme lekkage in een klaslokaal waardoor er geen les meer gegeven kon worden in het lokaal. Het was problematisch aangezien de lekkage zich aan het verspreiden was op de bovenste verdieping van de school. Nadat zij dit ons heeft laten zien, zijn wij nog langs een aantal klassen gegaan en hebben wij gesprekken gevoerd met de leerlingen. Nadat wij onze donaties uit het busjes hadden gehaald, had de school had zelfs nog een verassing voor ons in de vorm van een muziekopvoering door de leerlingen van de school, wij hebben zelfs nog met hun gedanst!

Nadat wij de eerste school van de dag achter ons lieten zijn wij de bergen ingegaan naar de volgende school: Dylaver Nexha. Op deze school in de bergen waren de klassen van de dag al afgelopen, maar nadat wij de donaties aan de school hadden gegeven begon een vergadering tussen CAF, ouders, de student board en leraren waar wij bij aanwezig mochten zijn. Ook deze school had namelijk een groot probleem.

De school bestond uit twee gebouwen, maar kort geleden was een van de gebouwen afgekeurd wegens veiligheidsredenen. Hierdoor konden daar geen lessen meer worden gegeven, ten gevolge hiervan beschikte de school maar over 7 klaslokalen voor meer dan 500 kinderen. De regering werkte nog niet mee om de school te helpen bij hun problematiek, daarom ging de vergadering voornamelijk over manieren om de regering zover te krijgen om de school te steunen. Hierna zijn wij teruggereden naar Tirana.

 

Dag 4: donderdag 23 november

Dit was onze laatste dag in Albanië. Aangezien wij van Tirana naar Prishtina moesten rijden hadden wij op deze donderdag maar tijd voor een school: Qamil Guranjaku, weer in Elbasan. Deze school was een van de succesverhalen van CAF, aangezien deze school eerst in een ontzettend slechte staat verkeerde, zoals de school Dylaver Nexha. Deze school werd na veel brieven, telefoontjes en bezoeken door studenten, ouders, leraren en de directrice wel geholpen door de regering en zat sinds kort in een gloednieuw gebouw. Hoewel de school in een nieuw gebouw zat werd het ons na een gesprek met de directrice duidelijk dat er echter nog wel moest gebeuren binnen de school, maar dat er in ieder geval al een stap in de goede richting was gezet. Na het gesprek met de directrice hebben wij een vergadering gehad met de student board van de school in het computer lokaal. In dit computer lokaal werkte eerst nog maar een computer, maar door de donatie van Mara Groningen is er een technicus ingehuurd die de andere computers heeft kunnen maken met gebruik van tweedehands onderdelen waardoor er nu een volwaardig computerlokaal is. Verder zijn er ook nog andere spullen gedoneerd zoals papier en lijm.

Na deze school te hebben bezocht was het tijd om afscheid te nemen van CAF en Tirana en zijn wij met ons busje teruggereden naar Prishtina om te beginnen aan een nieuw project.

 

Dag 5: vrijdag 24 november

Tijdens vergaderingen van Mara Groningen hebben wij als bestuur besloten een nieuw project te zoeken in Prishtina in plaats van het project waar wij jaren mee hebben gewerkt. Via contacten in Prishtina zijn wij uiteindelijk uitgekomen bij het REA-Center (REA staat voor: Education and Rehabilitation). Dit centrum is gericht op de sociale integratie van kinderen met zowel geestelijke als fysieke beperkingen. In Kosovo ondervinden kinderen met zulke beperkingen vaak problemen en is het soms voor hun niet mogelijk om educatie te krijgen. Het REA-Center helpt deze kinderen met het inhalen van hun leerachterstanden en helpt deze kinderen ook om verder te kunnen integreren op sociaal vlak. Veel van de leerlingen aangesloten bij het REA-center komen uit zogeheten RAE-communities/families. Deze groepen zijn erg gemarginaliseerd binnen de samenleving, hierdoor is het krijgen van onderwijs voor kinderen uit deze groepen binnen de samenleving soms al lastig, maar dit wordt nog lastiger wanneer kinderen een beperking hebben.

In de ochtend zijn wij naar het REA-centrum gegaan, hier werden wij onthaald door Shkurta en haar team. Na aankomst hebben zij ons een presentatie gegeven over de bezigheden van het REA-centrum. Hierna zijn wij gezamenlijk naar een de Folea Jone peuterspeelzaal gereden. Deze peuterspeelzaal is de enige peuterspeelzaal in Kosovo die kinderen met beperkingen toelaat. Op deze peuterspeelzaal zaten ook leerlingen van het REA-centrum.

Na de kinderen op de peuterspeelzaal ontmoet te hebben en met hun gespeeld te hebben zijn wij doorgereden naar een Roma-community net buiten Prishtina. Hier mochten wij op bezoek bij twee families. Bij de eerste familie hebben wij Ibrahim ontmoet. Ibrahim (9 jaar oud) was erg slechtziend en praktisch blind. Hoewel het een erg slimme jongen is, is hij nog nooit naar school geweest aangezien de scholen hem niet toelaten door zijn beperking. Hierdoor is Ibrahim feitelijk opgesloten in zijn eigen huis. Dit maakt het voor zijn familie moeilijk aangezien zij overdag voor hem moeten zorgen. Om zijn tijd te verdrijven speelt Ibrahim veel computer spelletjes en kijkt hij veel naar Youtube filmpjes, waardoor zijn Engels buitengewoon goed is. Wij merkten al gauw dat hij met plezier leert en dingen snel opneemt. Hijzelf benadrukte elke keer hoe leuk hij de lessen bij het REA-center vind en hoe graag hij naar school zou willen gaan. Hierna zijn wij doorgegaan naar Turkan en haar familie. Turkan (13 jaar oud) is volledig blind en heeft ook nog nooit naar school kunnen gaan. Het REA-centrum ondersteund Ibrahim, Turkan en hun families door het beschikbaar stellen van een braille-typemachine en het geven van braille-lessen in combinatie met andere lessen waardoor Ibrahim en Turkan hopelijk over zes maanden in kunnen stromen op het reguliere onderwijs. Het bezoeken van de families van Ibrahim en Turkan schetsten duidelijk de problematiek die kinderen met beperkingen ondervinden. Het is voor hun namelijk bijna onmogelijk om onderwijs te krijgen, terwijl dit toch voor ieder kind mogelijk zou moeten zijn.

Shkurta en haar team wilden ons ook nog een van haar succesverhalen laten zien: Leon. Leon is een leerling van Shkurta die eveneens blind is, maar door de lessen van Shkurta kan Leon nu meedraaien op een reguliere school. Leon kan namelijk meedoen met de lessen door het lezen en typen van braille. Niet alleen heeft de school speciale boeken voor hem, ook heeft Leon een persoonlijke assistente aan zijn zijde zodat hij elke les kan volgen. Wij hebben een bezoek gebracht aan zijn klas waar hij volledig geïntegreerd was en Leon heeft voor ons een pagina in braille voorgelezen.

 

Dag 6: zaterdag 25 november

Een keer per maand organiseert het REA-centrum op een zaterdag een dag voor de kinderen om te komen spelen. Wij mochten aanwezig zijn bij zo’n dag. De kinderen werden gebracht door hun ouders en hier hebben wij de hele dag gespeeld met de kinderen. Nadat de kinderen waren opgehaald door hun ouders kwamen Ibrahim en Turkan om hun lessen te volgen. Aangezien het voor Ibrahim en Turkan niet mogelijk is om op eigen vervoer naar het centrum te komen heeft een van de medewerkers van het REA-centrum de kinderen opgehaald en daarna weer thuisgebracht. Tijdens deze les kreeg Turkan les in braille en kreeg Ibrahim opdrachten voor het onderhouden van het zicht dat hij op dit moment nog in zeer beperkte mate heeft.

Nadat de les van Ibrahim en Turkan was afgelopen hebben wij ons bezoek aan het REA-centrum afgesloten met een vergadering met het team. Wij hebben gezamenlijk gekeken naar de spullen die het REA-centrum nodig heeft en die zij aan kunnen schaffen door middel van onze donatie. De spullen lopen uiteen van een braillemachine, medicijnen voor de rehabilitatie en big screens tot didactische materialen en assessments kits voor het kunnen onderkennen van verstandelijke beperkingen. Aangezien het specifieke (les)materialen zijn, moeten deze besteld worden in Europa en Amerika. Hierbij kwam dat wij voor het eerst met dit project samenwerkten dus nog geen geld wilden overmaken zonder het project met onze eigen ogen gezien te hebben; de materialen waren dus nog niet binnen ten tijde van ons bezoek. Hierdoor hebben wij niet de mogelijkheid gehad om de gedoneerde materialen af te leveren op de plek waar zij voor bestemd waren. Wel hebben wij met het REA-team afgesproken dat zij foto’s sturen wanneer de spullen zijn aangekomen en in gebruik zijn genomen. Voor een eventuele volgende samenwerking met het REA-centrum hebben wij tevens besproken dat het ook mogelijk zou zijn om van te voren spullen te laten bezorgen in het REA-centrum, zodat Mara Groningen de spullen ter plekke kan zien en naar hun eventuele bestemming kan brengen. Hierna hebben wij een contract opgesteld met het REA-centrum en ondertekent. Hierbij kwam het tweede project van onze reis tot een goed einde.

 

 

Dag 7: zondag 26 november

Op zondagen is het REA-centrum gesloten en daarom konden wij geen activiteiten met hun ondernemen op deze dag. Deze ‘vrije’ dag hebben wij gebruikt om af te spreken met onze contacten in Prishtina. Eerst hebben wij Ben ontmoet. Ben is een voormalig werknemer van The Idea Partnership (TIP) en heeft ons geholpen om onze nieuwe project, het REA-Center te vinden. Ben werkt voor een organisatie die zich inzet voor minderheden binnen de samenleving en is goed op de hoogte van alle humanitaire projecten, wat erg interessant is voor Mara Groningen en ook interessant zou kunnen zijn voor andere Mara’s.

Hierna hebben wij ook nog afgesproken met Art en Bind van het Suicide Prevention Project, waar Mara sinds vorig jaar mee samenwerkt. Art en Bind zijn afgelopen maand in Nederland geweest, maar tijdens deze afspraak hebben ze ons weer goed op de hoogte gebracht van de verdere ontwikkelingen binnen hun project.

 

Dag 8: maandag 27 november

Dit was de dag dat wij weer terug moesten gaan naar Nederland. Aangezien wij in de ochtend al op het vliegveld van Prishtina moesten zijn, hebben wij deze dag niet kunnen werken aan projecten. Al met al kijken wij wel terug op een zeer geslaagde reis. In deze reis hebben wij namelijk niet alleen langer lopende projecten kunnen ondersteunen zoals bij CAF, maar ook een nieuw project gevonden om aan bij te dragen bij het REA-centrum en contacten kunnen onderhouden voor komende Mara reizen.

 

Groetjes,

 

Victor, Marie-Louise en Rosalie

Stichting Mara Groningen